Een beetje geschiedenis:

Deel 1 : Het prille begin

We mijmeren even terug in de tijd. Ze was een jaar of twintig.. Als je haar toen gezegd had dat ze later de bekenste jazzdans-groep van de Kempen zou leiden, ze zou je vol onbegrip hebben aangestaard. Temeer omdat ze toen zelfs nog niet eens wist was Jazz-dans was.

In den beginne was er niets en vanuit het niets ontstond de interesse voor het vreemde: jazz-dans. Het leek een leuke hobby, uitgroeiend tot een vurige passie met een onuitputtelijke drang naar perfectie.

Kris Boeckx, jazz-dans-lerares aan de v.z.w. Kriskin, de dansvereniging die zij zelf heeft opgericht, begon zoals iedereen: onderaan de ladder.

Samen met enkele vriendinnen ging zij les volgen bij Jac Delsing. Ze kon toen nog niet eens dansen, had zelfs nooit turnlessen gevolgd, maar ze leerde snel, meer en meer. Van haar vriendinnen kwam dan ook de vraag of ze hen danspasjes wou aanleren.

Zo begon haar avontuur in de oude jongensschool van Wechelderzande. De basis van haar carriere werd gelegd. Haar vriendinnen brachten op hun beurt weer vriendinnen mee zodat ze na een tijdje dansles gaf in o.m. Vosselaar, Rijkevorsel en Gierle. Het ging zo snel dat een vaste stek meer dan noodzakelijk werd. En die kwam er, voor het eerst in een turnzaal in Tielen. Vervolgens verhuisde ze naar de balletzaal van de Warande te Turnhout. Na een periode van drie jaar, vond Kris Boeckx de Kokatoe in Turnhout. Eveneens richtte zij samen met Karin, die later van het toneel zou verdwijnen, de v.z.w. KRISKIN op (n.v.d.r. KRISKIN is een samensmelting van KRIS en KarIN) in 1984.
Dat jaar gaf ze met haar gloednieuwe jazz-dansgroep haar eerste optreden: KRISKIN.

Deel 2 : Het eerste optreden : Kriskin

'84-'85, het moet een boeiende tijd geweest zijn. Eerst de oprichting van de v.z.w. Kriskin en kort daarop vanuit het niets, kwamen de eerste Kriskindansers, onervaren, gewapend met een grote dosis durf, moed en plankenkoorts, onder de spots. Kriskin, zo heette het eerste optreden van de gelijknamige, nu overbekende dansgroep. Samen met de groepen Saltare, Impuls en Fusie, en met de Turnkring uit Gierle zorgden ze voor een eerste spektakel. Nu gaan we samen met Kris even terug in de tijd

De Warande voor je eerste optreden, het bolwerk van de Turnhoutse Kulturele wereld, was het niet gevaarlijk net daar je eerste optreden te geven?

Kris : Awel, we hebben chance gehad. De warande was gesloten wegens de asbestaffaire, duswas de Kokatoe het alternatief voor een eerste optreden ideaal.

Hoe verliep het optreden?

Kris : Alles werd in recordtempo aangeleerd - we waren amper 1 jaar bezig - en kwa muziekkeuze kon alles nog in de dagen. Het viel wel mee. Trouwens als er iemand het tegendeel had beweerd, die had klop gekregen.

Had je geen schrik vooraf, om te mislukken, vanwege de spanning ofzo?

Kris : Jongens, in die tijd deden we alles voor de lol. Alles was spannend, maar schrik om te mislukken? Nee, zelfs plankenkoorts kenden we niet. Dankzij het gebrek aan ervaring, denk ik, gelukkig maar.

En hoe was de sfeer : voor en na?

Kris : Vooraf, veel ontspannender dan nu. Jazz-dance was toen nog meer een hobby. Nadien? Sorry hoor, maar 't is al zo lang geleden, 't zal wel plezant geweest zijn zeker?

Deel 3 : 1988 Gemaskerd

"MASKARADA", het eerste grote optreden van de Kriskindansers en tevens het 3de dansproject. De voornaamste kranten besteedden veel aandacht aan het project, reclame die Kriskin in haar groeiperiode goed kon gebruiken. Opgehemeld, stelden de 18 dansers de pers en het publiek dan ook niet teleur.

Het hele spektakel bestand uit de nummer : "WAKA JUJU", "JAZZILERO", "NACHT-VLINDERS", "BAL DER VAMPIEREN", uiteraard "MASKARADA" en tenslotte "UITSMIJTER".

Wat betekend nu eigenlijk de titel "MASKARADA"? In de titel vinden we 3 zaken terug: MASKER, MASCARA en MASKERADE. Het is eigenlijk een cocktail van primitieve dans, traditionele Jazz en voorzichtige experimenten; een verhaal over zelfbeheersing.

We bespreken even kort de verschillende onderdelen:

"Waka Juju" is primitief en gaat terug naar het ontstaan van de Jazzdance.

"Jazzilero" is een versmelting van Jazzdance en het Spaanse temperament.

"Nachtvlinders" is een verhaal. Een verhaal over het leven van de eendagsvlinder. Hoekig en willekeurig evolueren de dansbewegingen naar het speelse en het gracieuze om te eindigen in melancholie.

Iets helemaal anders is "Bal der Vampieren". Een knipoog naar de gelijknamige film van Roman Polanski; een macaber-humoristische scene op een kerkhof.

Science-fictionachtig en experimenteel en toch sterk oosters getint en tevens gebaseerd op gebarentaal omvat het titelnummer "Maskarada".

En "Uitsmijter" is geen lekkere snack, wel een rasechte Jazz-dance: snel, opwindend, kleurrijk en waarschijnlijk ook zeer vermoeiend.

Deel 4 : Kriskin 4

The nineties konden voor Kris Boeckx en haar team niet beter beginnen: een 1ste en een 5de plaats in een danstornooi op 01/05/1990 en een professioneel optreden in de Warande. Amper 6 jaar na de oprichting van Kriskin... Een prestatie die weinige verenigingen kunnen evenaren.

Het RATTENGEDICHT

"Wij zijn de ratten van Hamelen"
"Wij zijn hier om ons te verzamelen"

"Wij zijn er om te pesten"
"De mensen te testen"
"Wij nemen wat we zien"
"Wij eten wel voor tien"

refrein

"En met wat geluk"
"Doen wij alles stuk"
"Wij lopen hier, wij lopen door"
"Wij maken rondjes door elkaar"

refrein

"Ze zeggen dat we stinken"
"Maar onze vachtjes blinken"
"Ze durven haast niet kijken"
"Uit angst te bezwijken"

refrein

"Wij kennen geen hygiene"
"Wij eten rotte peren"
"Vuilnis afval en papier"
"Zijn voor deze ratten HIER"

"Dames, heren, geacht publiek"
"Dit is het einde van onze rattenrepliek"
"Wij openen voor u nu met een knal"
"Het grote rock & roll rattenbal!"

"Zowaar, ziehier dan het begin"
"Van de grote, reuze rattenstuifin!"

Een gaaf programmaboekje, een krachtig programma, zeer deskundig geselecteerde muziek. En wat schrijft de pers?
'Kriskin 4' is een dansproduktie, onder leiding van Kris Boeckx, waarin dit keer ook de allerkleinsten aan bod komen in een mini-dansmusical, "De Rattenvanger van Hamelen' waarmee geopend wordt.
De overige nummers (High Heels & Pulls, The Point, She's in love, TNT en Charanga) zijn, evenals de mini-musical, extra in de verf gezet qua decor en belichting.

En de pers heeft net gelogen, noch overdreven. Schitterende decors, professionele dansacts, afwisseling. Een zeer aangenaam schouwspel.

In het begin heb je het gevoel, met Irm als verteller, dat je in een toneelstuk terecht komt. Duidelijk en aangenaam om te horen.

De dansers, zelfs de allerkleinsten, verdienen alle lof. Spontaan, vol overgave, brachten ze niet alleen het verhaal tot leven, maar ook de emoties bij het publiek.

Deel 5 : Kriskin A.D. 1992

Meewerken aan 2 evenementen en dan nog een eigen show, een spetterende show, in elkaar steken. Waar haalt Kris de tijd vandaan?

27, 28 en 29 maart 1992 namen de Kriskin dansers deel aan de "Trap-oep, Trap-af"-revue van de Franciscusgezellen van Turnhout.

In juni, om precies te zijn, op 19 juni 1992, zetten Kris en haar dansers voor het eerst een internationale stap. In het kader van een culturele uitwisseling mochten zij een optreden verzorgen in de Stadsschouwburg van Tilburg.

Gekaders, Gevederd en Gekooid

Een eenvoudig maar prachtig decor, meer dan een dozijn gemotiveerde danseressen en 1 danser, zorgvuldig uitgekozen nummers met als gevolg een zwoele cocktail van moderne muziek en bijvoorbeeld een charleston. De sfeer die gecreeerd werd, dompelde menig jazzdansliefhebber onder in de magische wereld van verbazing en ontzag.

Het hoogtepunt nadert ... de spanning is te snijden ... koudzweet en zenuwen alom. Je komt op, honderden ogen zijn op jou gericht en je danst. Je danst je ziel uit je lijf. Je geeft je geen 100 maar 300 %. En je wordt beloond met een staande ovatie. Ook dit is dansen bij Kriskin. Dit is het ultieme verlangen dat ingewilligd wordt. Dit is ..

"GEKOOID"; een allegorie, een danssyndroom, hallucinant en tot in de perfectie uitgewerkt. Extase verhindert elke ontsnapping.

De Kriskin-dansers evokeren de psychologische kooien waarin publieke vrouwen gevangen zitten en waarin ze hun gevoelens: frustratie, woede en onmacht uitbeelden. Een decadent, fatalistisch en morbied nummer met een eenvoudig decor, een beetje science-fictionachtig, mede vanwege het gebruik van de klassieke neon-lampen.

Het zal u zeker niet verbazen dat dit optreden met vele positieve recenties werd bekroond. Een enorme opsteker voor Kris en haar "gang".

Deel 6 : Luchtbal

(Uit Gazet van Antwerpen dd 15 me 1993)

"Gekooid" op Luchtbal 1993

Enige lichte euforie valt duidelijk te bespeuren bij de KRISKIN-dansers! Ze werden onlangs uitgenodigd om op vrijdag 21 mei het voorprogramma te verzorgen van de Compagnie Aime de Ligniere tijdens de opening van "Luchtbal '93".

De Turnhoutse jzaadansers van Kriskin, die in de loop van de voorbije jaren een flinke reputatie hebben verworven, pakken in Antwerpen uit met een onderdeel van hun recentste produktie "Gekooid", die eind vorig jaar in de Turnhoutse Warandeschouwburg in premiere ging.

"Gekooid" en "Gekaderd" zijn twee indringende, respectievelijk jazzy en moderne choreografieen van artistiek leiden Kris Boeckx. Haar moderne dansverhalen, waarin de topdansers en -danseressen van de groep aantreden, worden op een kunstzinnige en professionele wijze aangekleed door Ka De Wandel.

Deze uitnodiging betekend voor choreografe Kris Boeck en haar dansers een duidelijke artistieke waardering voor de dansprestaties en de zware inspanningen die deze Kempische compagnie zich nu, al enkele jaren getroost.

Deel 7 : Kriskin met een 'K'

Waarom Kriskin met een 'K'? De optredens van kriskin zijn kunst van de bovenste plank: artistiek sterk, expressief explosief en vernieuwend.

In 1994 had Kriskin weer een druk programma af te werken. In April werd Kris door Jeugd & Muziek gevraagd om "Gekooid" nog eens op de planken te brengen en kort daarop prijkten de 2de en 3de prijsbeker op het Kriskinschap als gevolg van de schitterende prestaties op het Jazzdansconcours van Leopoldsburg van 1 mei 1994. Na een rustgevende vakantie stonden onze dansers in november opnieuw in de Warande voor een optreden i.s.m. het Ceciliakoor van Gierle.

1995 was een beestig druk jaar. Het jaar was amper gestart of in februari en maart kon je in de Warande gaan kijken naar het spectakel "Coup d'Eclat".

Het is een vertaling van alle facetten van een dictatuur naar danstaal. Beelden van angst, macht(shonger), pijn, onderdrukking, machtsmisbruik, maar ook de wellust, de casino's, de losbandigheid...

Alles werd perfect verwoord in een dansbare cocktail van zorgvuldig gekozen muziek, pakkend expressieve choreografieen en een sober maar zeer tekenend decor. Tussen de bedrijven door verzorgden de Kriskindansers nog enkele gastoptredens bij het Ceciliakoor en werd gerepeteerd voor de deelname aan het passiespel "Ecco Homo" waarvan optredens plaats vond in april.

En dan in mei, behaalde de Kriskindansers de eerste en tweede prijs voor de gevorderden en de tweede prijs voor de jeugd op opnieuw een uitgave van het Jazzdansconcours van Leopoldsburg.

(Tekst door Eric Wyckmans)